منزلی در دوردست

منزلی در دوردستی هست بی شک هر مسافر را

اینچنین دانسته بودم ، وین چنین دانم

لیک

ای ندانم چون و چند ! ای دور

تو بسا کاراسته باشی به ایینی که دلخواه ست

دانم این که بایدم سوی تو آمد ، لیک

کاش این را نیز می دانستم ، ای نشناخته منزل

که از این بیغوله تا آنجا کدامین راه

یا کدام است آن که بیراه ست

 ای برایم ، نه برایم ساخته منزل

 
نیز می دانستم این را ، کاش

 
 که به سوی تو چها می بایدم آورد

 
 دانم ای دور عزیز !‌ این نیک می دانی

 من پیاده ی ناتوان تو دور و دیگر وقت بیگاه ست

 
 کاش می دانستم این را نیز

که برای من تو در آنجا چها داری

 گاه کز شور و طرب خاطر شود سرشار

 
می توانم دید

از حریفان نازنینی که تواند جام زد بر جام

تا از آن شادی به او سهمی توان بخشید ؟

 شب که می اید چراغی هست ؟

 من نمی گویم بهاران ، شاخه ای گل در یکی گلدان

 
 یا چو ابر اندهان بارید ، دل شد تیره و لبریز

 ز آشنایی غمگسار آنجا سراغی هست

قبل از ازدواج 
 مرد: آره، ديگه نمی‌‌تونم بيش از اين منتظر بمونم
 زن: می‌‌خواهى من از پيشت برم؟
 مرد: نه! فکرش را هم نکن
 زن: منو دوست داری؟
 مرد: البته!
 زن: آيا تا حالا به من خيانت کردی؟
 مرد: نه! چرا چنين سوالى می‌‌کنی؟
 زن: منو مسافرت می‌‌بری؟
 مرد: مرتب!
 زن: آيا منو می‌‌زنی؟
 مرد: به هيچوجه! من از اين آدما نيستم !
 زن: می‌‌تونم بهت اعتماد کنم؟
 .

 .

 .

 : بعد از ازدواج
 متن را اين دفعه از پائين به بالا بخوانيد !!!

   نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد                          

  نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

                                    ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازد

  گلویم سوتکی باشد به دست کودک گستاخ وبازیگوش

                 و او یکریز و پی در پی دم گرم خودش را بر گلویم سخت بفشارد

  و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

                                                بدین سان بشکند دائم سکوت مرگبارم را 

همیشه سعی کن به اونی که دوستش داری برسی ، به غیر از این مجبوری

به هر کی که رسیدی دوستش داشته باشی .

(( شکسپیر )

........................................................................

#####0>==<#####

فکر کردی الان می گم اين منم که از دوری تو روی ريل قطار خوابيدم؟

 اگه گوشيتو 90 درجه به سمت چپ بچرخونی

 می بينی که دارم از نردبان ترقی بالا می رم !

.....................................................................

 هيچ چيز ويرانگرتر ازاين نيست كه متوجه شويم كسي كه به آن اعتماد داشته ايم عمري فريبمان داده است يکي باش براي يک نفر ...نه تصويري مبهم در خاطره ها

..............................................................

بابام گفت : عشق کشکه ! منم جواب دادم : زندگي هم آشه ؛ بدون کشک بي مزه ميشه

...............................................................

تجربه شانه ايست که طبيعت وقتي ما کچل ميشويم, به ما مي دهد!

.................................................................

من اون ماهي قرمز کوچولوهستم تو دل شيشه اي تو
*
*
*
*
مراقب باش دلت نشکنه که من ميميرم

..................................................................

مي دوني بازي روزگار چيه؟؟ اين که تو چشم بذاري من قايم شم . بعد تو يکي ديگه رو پيدا کني

..................................................................

ميگن لبخند ربطي به مرگ نداره ولي تو بخند تا من برات بميرم

..................................................................

ميدوني فرق لبخند تو با لبخند من چيه ؟ تو وقتي شادي ميخندي،من وقتي تو شادي ميخندم

...................................................................

بعضي عشق ها آتشين اما كم عمق و سطحي هستند گردبادي بر پاي مي كنند و زود هم سرد مي شوند اما بعضي عشق ها عميق است و ملايم چون يك نخ باريك شروع مي شود و در طول زمان استمرار مي يابد.
.....................................................................

اگر روزي دشمن پيدا كردي، بدان در رسيدن به هدفت موفق بودي! اگر روزي تهديدت كردند، بدان در برابرت ناتوانند! اگر روزي خيانت ديدي، بدان قيمتت بالاست! اگر روزي تركت كردند، بدان با تو بودن لياقت مي خواهد

.......................................................................

هرگز هيچ حسرتي در دنيا اين چنين يک جا جمع نمي شود که در اين سه واژه کوتاه : او دوستم ندارد

......................................................................

حكايت جالبي ست كه فراموش شدگان هرگز فراموش كنندگان را فراموش نميكنند

........................................................................

عشق يک جوشش کور است و پيوندي از سر نابينايي . اما دوست داشتن پيوندي است خود آگاه و از روي بصيرت روشن و زلال .عشق بيشتر از غريزه آب مي خورد و هر چه از غريزه سر زند بي ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع مي کند و تا هر جا که يک روح ارتفاع دارد ، دوست داشتن نيز همگام با آن اوج مي يابد .
.........................................................................

نظر یادتون نره